Shpjegimi/ Çfarë po ndodh në Jemen, nga A-ja te Zh-ja

Ekzistoi një prirje e përgjithshme rajonale dhe ndërkombëtare drejt bashkimit të Jemenit dhe çarmatimit të milicive. Në këtë kontekst u nis beteja “Parandalimi i Agresionit”, me qëllim bashkimin e vendit.

Në fakt, fiset vendase – të mbështetura drejtpërdrejt nga koalicioni i “gjigantëve sunitë” – përparuan ndjeshëm, duke përmbysur situatën për të gjithë. Luftimet u përhapën në disa qytete dhe rajone, përfshirë Mawza-n, Al-Khokha-n, Al-Hudaydah-n dhe Taiz-in.

Por çfarë ndodhi papritur?

Tel Avivi e kuptoi se situata në Jemen po shkonte drejt një përfundimi vendimtar dhe se beteja po i afrohej fundit.

Pra, çfarë ndodhi saktësisht?

Në qytetin Mocha – që ndodhet rreth 80 kilometra larg ngushticës Bab al-Mandab – ndodhej një forcë e madhe ushtarake prej rreth 50,000 burrash të armatosur; raportet e shtypit jemenas tregojnë se kjo forcë mbështetej nga Emiratet e Bashkuara Arabe.

Megjithatë, pak para se avancimi fisnor – i mbështetur nga Arabia Saudite, i mbuluar nga Turqia dhe që përfshinte “zhytësit e operacioneve speciale” (të njohur si “bretkosat njerëzore”) – të arrinte në zonë, këto forca u tërhoqën papritur, duke ia dorëzuar të gjithë rajonin Huthive.

Kjo të kujton ngjarjet në Siri gjatë revolucionit, kur Ushtria e Lirë Siriane luftonte kundër Shtetit Islamik; sa herë që Ushtria e Lirë Siriane e ngushtonte rrethimin ndaj grupit, ky i fundit ua dorëzonte territoret e tij regjimit të rrëzuar.

Por historia nuk mbaron këtu.

Burimet e shtypit jemenas raportojnë për presion izraelit mbi shtetin që mbështeste këto forca, për të penguar dorëzimin e Mocha-s te trupat që po avanconin, nga frika se fiset arabe mund të arrinin në ngushticën Bab al-Mandab. Si pasojë, gjenerallejtënanti Tariq Abdullah Saleh – nipi i të ndjerit president jemenas Ali Abdullah Saleh dhe komandant i një milicie prej 50,000 luftëtarësh, e cila në dukje ishte aleate me ushtrinë dhe forcat fisnore – ua dorëzoi papritur pozicionet e tij Huthive, ndërsa disa komandantë u larguan përmes ngushticës Bab al-Mandab drejt Somalisë.

Por pse pikërisht Somali?

Kjo është thelbi i çështjes. Raportet në shtypin jemenas tregojnë për praninë e një qendre operacionesh izraelite në qytetin Berbera të Somalilandit – një objekt që mbikëqyri të gjithë skenarin, nga fillimi e deri në fund.

Shkurtimisht:

Në Mocha, sipas raporteve dhe dëshmive që qarkullojnë në Jemen, Tel Avivi, Teherani dhe një shtet tjetër krijuan një aleancë për t’u përballur me koalicionin e “fuqive sunite”.

Megjithatë, në fund të fundit, forcat fisnore dhe ushtria jemenase do të rishfaqen si një forcë madhore pas tradhtisë në Mocha dhe situata do të ndryshojë rrënjësisht.

Sa i përket bashkimit të Jemenit, vendimi tashmë është marrë; pengesat që shohim sot nuk do ta ndalin përparimin e fiseve dhe të ushtrisë, sepse ora në Jemen nuk mund të kthehet pas.

Le të presim e të shohim.

Ali Tami